Żaden ojciec podobno barziej nie miłował 

Dziecięcia, żaden barziej nad mię nie żałował. 

A też ledwe się kiedy dziecię urodziło.

Co by łaski rodziców swych tak godne było. 

Ochędożne, posłuszne, karne, niepieszczone, 

Śpiewać, mówić, rymować jako co uczone; 

Każdego ukłon trafić; wyrazić postawę, 

Obyczaje panieńskie umieć i zabawę; 

Roztropne, obyczajne, ludzkie, nierzewniwe, 

Dobrowolne, układne, skromne i wstydliwe. 

Nigdy ona po ranu karmie nie wspomniała, 

Aż pierwej Bogu swoje moditwy oddała.

Nie poszła spać, aż pierwej matkę pozdrowiła 

I zdrowie rodziców swych Bogu poruczyła. 

Zawżdy przeciwko ojcu wszytki przebyć progi, 

Zawżdy się uradować i przywitać z drogi, 

Każdej roboty pomóc, do każdej posługi 

Uprzedzić było wszytki rodziców swych sługi. 

A to w tak małym wieku sobie poczynała,

Że więcej nad trzydzieści miesięcy nie miała. 

Tak wiele cnót jej młodość i takich dzielności 

Nie mogła znieść; upadła od swejże bujności, 

Żniwa nie doczekawszy! Kłosie mój jedyny, 

Jeszcześ mi się był nie zstał, a ja, twej godziny 

Nie czekając; znowu cię w smutną ziemię sieję! 

Ale pospołu z tobą grzebę i nadzieję:

Bo już nigdy nie wznidziesz ani przed mojema 

Wiekom wiecznie zakwitniesz smutnymi oczema.


Miło szaleć, kiedy czas po temu,

A tak, bracia, przypij każdy swemu,

Bo o głodzie nie chce się tańcować,

A podpiwszy, łacniej już błaznować.



Niech się tu nikt z państwem nie ozywa

Ani z nami powagi używa;

Przywileje powieśmy na kołku,

A ty wedla pana siądź, pachołku!



Tam dobra myśl nigdy nie postoi,

Gdzie z rejestru patrzą, co przystoi;

A powiem wam, że się tym świat słodzi,

Gdy koleją statek i żart chodzi.



Ale to mój zysk, że mię słuchacie,

A żadnej mi pełnej nie podacie;

Znał kto kiedy poetę trzeźwego?

Nie uczyni taki nic dobrego.



Przedsię do mnie, a ja nie zwiodę;

Wy też drudzy, co macie pogodę,

Każdy swojej włóż w ucho leda co,

Nie macie tu oglądać się na co.



I z namędrszym nie trzymam w tej mierze,

Kto się długo na dobrą myśl bierze:

Czas ucieka, a żaden nie zgadnie,

Jakie szczęśćie o jutrze przypadnie.



Dziś bądź wesół, dziś użyj biesiady,

O przyszłym dniu niechaj próznej rady:

Już to dawno Bóg odmyślił w niebie,

A k'tej radzie nie przypuszczą ciebie.